پیشاپیش فرا رسیدن سال نوی میلادی را به همگان و به ویژه دوستان مسیحیم در ایران و بیرون از کشور تبریک گفته و امیدوارم در این سال به جای اخبار بد هر روز خبری از موفقیت های روز افزون دوستان به گوشم برسد :)

اين دومين تلاش من برای برقراری ارتباط از طریق رسانه ای به نام پایگاه اینترنتی است. بار نخست این تلاش در قالب وبلاگی بود که به دلیل بی تجربگی و حساس بودن من در برخورد با کسانی که نامهربانانه و از سر بی فرهنگی موجبات آزارم را فراهم آوردند خیلی زود به تعطیلی وبلاگ و تجربه ای تلخ برای من بدل شد.
فکر میکردم هرگز به این عرصه باز نخواهم گشت، اما گذشت زمان به این نتیجه رساندم که اگر به چیزی باور داریم باید با تحمل ناملایمات همراه با آن به تثبیت و ترویجش کمک کنیم. ادعا نمیکنم همه ی باورها و اعتقادات من درست است، اما تا در جمع مطرح نشوند قوت و ضعفش بر هیچکس و از جمله خودم آشکار نخواهد شد. پس از همه ی دوستان فهیمی که به این جا سر میزنند خواهش میکنم یا دید باز و مهربانی و تا حد امکان مثبت اندیشی برخورد کنند و از آنها که در هر حال جز آزار از دستشان بر نمی آید هم خواهش میکنم اینجا را بیشتر از حد تحمل یک انسان معمولی عرصه ی تاخت و تاز نکنند.
اینجا قرار است محلی برای گفتنی های امثال من باشد، دختری از نسلی تازه تر از نسل مادرانمان و با افکاری لاجرم متفاوت. در آن بروی همه دوستان باز است، چه با نوشتن نظرها و آرایشان در کامنتها و چه همکاری در نوشته های اصلی.
در باره ی همه ی اینها، و البته در باره ی خودم بیشتر خواهم گفت.